# C 0 M E - I N T 0 - M Y - W 0 R L D ! #

ปิดเทอมไม่ได้อัพเลยวุ้ย
ทั้งๆ ที่มีหลายเรื่องเกิดเยอะมากเลยนะ
แต่ดันเป็นเรื่องที่ไม่อยากพูดถึงเนี่ยสิ...
รวมถึงเรื่องที่กำลังจะเขียนต่อไปนี้ด้วย
แต่วันนี้พูดในสภาวะที่อารมณ์เป็นกลางที่สุด
ถ้าเป็นวันอื่นคงจะแว้กๆๆ อย่างไร้สติ
หรือไม่ก็กรี๊ดๆๆ ดีใจกับเรื่องที่คิดไปเองทั้งนั้น
เอาเถอะ  เข้าเรื่องเลยดีกว่า

(เอ็นทรี่ย์นี้เป็นเพียงการบ่นแบบสรุป(ไม่ย่อ)นะคะ  หาได้มีสาระอะไรขนาดนั้น
อย่างชื่อเอ็นทรี่ย์ไม่ 555)

Are you leading me on?
คุณแค่กำลังหยอกลูกไก่อย่างฉันเล่นหรือเปล่า?
แต่ฉันบอกได้เลยนะว่าฉันเปล่า
สะพานน่ะ  ทอดมากๆ มันเปลืองค่าน้ำมัน
หรืออย่างน้อยฉันก็ไม่ทอดไปเรื่อยเปื่อยแน่ๆ
ถึงแม้ว่าความเป็นไปได้ระหว่างเราดูเหมือนมันจะไม่มี๊~ไม่มีก็ตาม
ฉันก็ไม่อยากพูดด้วยสำเนียงคนขี้แพ้แบบนี้หรอกนะ
แต่...ใช่
"อุปสรรคมันเยอะเกินไป"
เราต่างกันเกินไป
นี่คือเรื่องจริงอิงประวัติศาสตร์ที่ฉันต้องยอมรับ

แม้ว่าอย่างน้อยเราก็ยังเป็นเพื่อน
ยังเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันอยู่ในตอนนี้
แต่ฉันสงสัยว่า
"ผู้หญิงกับผู้ชายมันจะสามารถคบเป็นเพื่อนกันได้
แบบบริสุทธิ์ใจ  ไม่หมกเม็ด  ขนาดนั้นจริงๆ เหรอว้า?"
ในกรณีที่สนิทสนมกัน
-- ไม่ใช่หมกเม็ดอย่างว่านะเว่ย!
หมายถึงจีบกันน่ะ
ฉันไม่รู้คุณ (รวมถึงคุณผู้อ่านผู้มีอุปการคุณด้วยค่ะ ^^) คิดไงนะ
แต่สำหรับคำตอบในใจฉันเอง
มันรีบตะโกนออกมาดังๆ ทันทีที่ได้ยินคำถามนี้เลยว่า
"ไม่"
ฉันประเมินผู้ชายทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตทั้งนั้นแหละ
(อู๊ยยยเธอ  พูดเหมือนโชกโชน ) 
"อืม...  ถ้าผู้ชายคนนี้เป็นแฟนฉันล่ะก็นะ___"
แต่จะเป็นแค่เพื่อนชายเฉยๆ ก็ต่อเมื่อเขาสอบตก
แล้วบังเอิญคุณดันสอบผ่านน่ะสิ
ผ่าน  สวยงาม  แบบลุ้นเกียรตินิยมเหรียญทองกันเลยทีเดียว
ความใกล้มันชักจะทำให้ฉันรู้สึกถึงอำนาจสนามแม่เหล็กซะแล้ว
เป็นปีนี่คงไม่เรียกว่าชักจะแล้วมั้ง!
เกิดเข้าไปดูดจุ๊บ  ติดแป๊ะ  วิ่งเข้าหาเอง
คุณอาจจะหันอีกขั้วใส่แล้วผลักฉันออกไปตลอดกาลก็ได้
สิ่งที่ฉันทำได้ก็เลยต้องพยายาม "รักษาระยะห่าง" แบบนี้นี่ไง
เกิดต้านอำนาจแม่เหล็กไม่ไหว  ก็มีแต่ฉันที่จะเจ็บ  แตกเพราะแรงกระแทกเอง

หากนี่คือเกม...  คุณก็คงถือไพ่เหนือกว่าฉันเห็นๆ
ก็บังเอิญว่าคุณมันแม่เหล็กไฟฟ้าอันเขื่องนี่
ส่วนฉันมันกระป๋องดีบุกบุบๆ ใบหนึ่ง
มีแต่ฉันคนเดียวตลอดที่เต้นไปกับการกระทำของคุณ
ส่วนคุณก็...อยู่เฉยๆ ของคุณอ่ะ
ปั่นหัวฉันเล่นต่อไป
ก็รู้...
แม่ง...ไม่ยุติธรรมเลยวุ้ย!
แต่ฉันก็ไม่โทษคุณหรอกนะ
น่ารัก...ไม่ใช่สิ่งผิดกฎหมาย
แค่ผิดศีลธรรมและโหดร้ายหน่อยๆ เท่านั้นเอง

ฉันรู้สึกดีกับคุณ
ฉันชอบคุณ...ใช่
แล้วฉันก็มั่นใจว่าคุณรู้สึกแบบเดียวกันกับฉันด้วย
เพราะถ้าไม่ชอบคงไม่ทนคบค้ากันมานานขนาดนี้หรอก
แต่แตกต่างกันตรงรายละเอียดปลีกย่อยนิดหน่อย
ฉันชอบคุณ...ซะจนอยากครอบครอง
ชอบจนหลงไปแล้ว
ก็รู้...นัมเบอร์ทู
จนชักจะควบคุมตัวเองไม่ได้
และเป็นฝ่ายถูกควบคุมซะเอง
แต่คุณ
อันนี้เท่าที่เห็นนะ
เพราะในความเป็นจริง  ฉันก็ไม่ได้รู้จักคุณขนาดนั้น
ขนาดที่พอจะไปตัดสินคุณได้น่ะ  แล้วฉันก็ไม่ชอบทำด้วย
คุณก็รู้สึกดีกับฉัน
และก็ชอบฉัน
แต่ในความหมายที่อยู่ใกล้แล้วรู้สึกดี
แต่ถ้าไม่มีก็ไม่ได้ขาด
เหมือนว่าฉันเป็นเพียงอาหารเสริมของคุณ
แต่คุณกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาหารหลักห้าหมู่ของฉันไปแล้ว

จะว่าไป
ที่จริงฉันก็ไม่ได้ถึงขนาดอยากมีคุณไว้หนีบแขน
ไว้ควงเป็นแฟนหรอกนะ
งงล่ะเส่ะคุณผู้อ่าน  หึหึ
ขอพูดอย่างไม่อายเลยว่า
"ตั้งแต่เกิดมาฉันก็ยังไม่เคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตน  เป็นคนเป็นๆ ดิ้นได้เลยเหมือนกัน"
แต่ทำไมเขียนเสร็จแล้วตรูกระดากฟระ!
ทั้งๆ ที่ก็พอมีคนมาจีบ (บ้างล่ะน่า...)
ถ้าไม่เรื่องมากเลือกมาก็มีไปแล้ว
แต่แฟนไม่เหมือนเงินนี่
"จำเป็น" ต้องมีติดตัวไว้ตลอดเวลาถึงจะอุ่นใจ
คำว่า "แฟน" สำหรับฉัน
คำนี้จริงจังนะเว้ย!
ถ้าจะเรียกใครด้วยสรรพนามอันทรงเกียรติอย่างแฟนล่ะก็
เขาผู้นั้นจะต้องผ่านการคัดสรรมาอย่างดีซะยิ่งกว่าทดสอบหน่วยซีล
แต่ถ้าเรียกแล้ว  เลือกแล้ว  จะรักษาให้ดี  ให้มั่นคงไปนานๆ
แต่ถ้าอยู่ๆ ไป  มันทำให้ฉันไม่มีความสุขขึ้นมาเมื่อไหร่ล่ะก็
ฉันก็ทิ้งได้อย่างง่ายดายเหมือนกัน
...คนเราชีวิตมันสั้น  ทนทำไม?

ไหนๆ ขออธิบายนิด
ก่อนหน้านี้ที่ฉันมีสิ่งที่คลับคล้ายที่ปรากฎในตำราอาการวิทยาของโรคอกหักน่ะนะ
555 จริงๆ ก็ไม่ได้มีอาร้าย...
ไม่ได้อกหัก 
ไม่ได้ถูกทิ้ง
และไม่ได้ไปทิ้งใคร (??)
แค่ตั้งจุดยืนของตัวเองใหม่ (แต่ตัวเองก็ดันมาเจ็บ)
แค่รู้สึกว่าคุณได้สิ่งดีๆ
ความรู้สึกดีๆ จากฉันมากเกินไปล่ะมั้ง...
ตอนให้น่ะฉันไม่ได้คิดอะไรหรอก -- จริงๆ นะ
แต่พอให้ไป  มันดันเกิดคาดหวังไง
"อะไรวะ  ให้ไปตั้งเยอะ"
ก็บังเอิญว่าฉันมันเป็นพวกรักใครชอบใคร
ให้หมดทุกอย่าง
กับเพื่อนก็เหมือนกัน
จะดูแลอย่างดีมากๆ
และจะรู้สึกแย่ไปด้วย  ถ้ามาหาฉันแล้วยังรู้สึกแย่กลับไป
พูดแล้วเหมือนโฆษณาตัวเอง ฮ่าๆ แต่มันจริงนี่
เจ็บอะไรมาจะรักษาให้จนหาย
จากร้องไห้มาจะทำให้หัวเราะกลับไปเลยล่ะ
ถ้าคุณคือคนที่ฉันแคร์แล้วล่ะก็ 
แต่พอให้มากๆ เหมือนทำดีไม่ได้ดี
เหมือนทำยอดขายไม่ได้ตามเป้า (ซะงั้น...)
มันเคว้งกับการให้ของตัวเองไง
มันน้อยใจ  แล้วมันก็ท้อด้วย
"เพื่ออะไร?"
"ฉันโดนหลอกใช้อีกแล้วหรือเปล่า"
-- โดนบ่อยไง  ไอ้ความใจดีอย่างไม่บันยะบันยังเนี่ย
ได้ข่าวว่าก็แสล๋นไปช่วยเขาเองนะเนี่ยนะ
กระนั้นฉันก็ยังเลิกให้คุณไม่ได้อยู่ดี
เห็นคุณมีความสุขกับสิ่งที่ฉันทำให้ด้วยใจ (ที่มีแอบหมกเม็ดนิดๆ)
ทำไมฉันก็มีความสุขตามไปด้วยก็ไม่ทราบ
ทั้งๆ ที่ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกันขนาดนั้น
ไม่ได้ครอบครองทั้งใจ
แต่เป็นง่ามใจก็ยังดี (วะ)!
เพราะบางที  หาก Platonic Love มันก็ไม่มีอยู่ในดิคของคุณเหมือนกัน
ฉันก็อาจจะเป็นฝ่ายถูกประเมินอยู่เหมือนกันก็ได้
คุณอาจจะไม่ได้เป็นแม่เหล็กไฟฟ้าอย่างที่ฉันคิด
และฉันก็ไม่ได้เป็นกระป๋องดีบุกบุบๆ อย่างที่ตัวเองว่า
แต่เราอาจคือแม่เหล็กไฟฟ้าที่แรงพอกัน
แล้วคุณก็อาจจะต้องเป็นฝ่ายวิ่งเข้าหาฉันเสียเอง
ความต่างของเรา...ใครจะไปรู้
อาจจะเหมือนแม่กุญแจและลูกกุญแจ
ที่ไม่มีอะไรเหมือนกันเลยจากลักษณะภายนอก 
แต่คุณก็ขาดฉันไม่ได้อยู่ดี
ก็ทุกวันนี้เราก็ยังเข้ากันได้ดีนี่นา!
ให้ความหวังตัวเองอีกแล้ไงกรู...

สรุป
ก็ยังไม่ได้ตัดใจ (คำๆ นี้มันแรงไป  แล้วก็ไม่เก่งพอ)
ไม่ได้เลิก (เพราะยังไม่ได้เริ่มเลย  จะเลิกได้ยังไงฟระ!)
แต่ตั้งจุดยืนของตัวเองใหม่จริงๆ
อะแฮ่ม...แล้วก็ไม่ได้มานั่งร้องห่มร้องไห้ (อย่างที่มีหลายคนคิด)
วู้ยยยย  เกิดมาเดี๊ยนไม่เคยร้องไห้เพราะผู้ชายที่ไม่ได้ใช้นามสกุลเดียวกันนะฮ้า~
จะร้องทำไมวะ!  ก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน
แต่เศร้านิดหน่อยน่ะใช่ -- ฉันก็คนนะเว้ย
"รักใครจงรักแต่พองาม" คำพูดของเพื่อนแตงนี้  กระแทกใจดีจริงๆ
และจะให้ในสิ่งที่ควรค่ากับคนที่คู่ควรเท่านั้น
ไม่ซื้อสองแถมห้าแบบเดิมแล้ว
มันเหนื่อย  มันเบื่อ  มันขาดทุน
...แล้วฉันก็คงมองคนอื่น (ไปด้วย) แล้วล่ะ
ไม่ได้เจ้าชู้
แค่เลือกสิ่งที่ดี่สุดให้ตัวเอง
แต่ถ้าคบใครจริงจังจะคบเพียงคนเดียว  รักเพียงคนเดียว
ไม่เชื่อเหรอ?
ไม่เชื่อก็พิสูจน์ดูสิจ๊ะ

# # # # # # # # # # # # # # #

 คำแปล
Leona Lewis - Bleeding Love

แต่แค่คิดว่าเพลงนี้มันเข้าบรรยากาศทีเดียว
สำหรับภาพรวม
คือ  "ดื้อ" น่ะ
เอาน่า  ฟังเพลงให้เป็นเพลง
เพื่อความบันเทิงในบ้านของท่านเท่านั้น
ห้ามเพื่อธุรกิจการค้าเหมือนร้านคาระโอเกะ
-- ไม่ใช่ละ

. เพิ่งสำเหนียกว่าตัวเองใช้ศัพท์ยากเกิน  หะๆ
Platonic Love = ความรักบริสุทธิ์ระหว่างชายหญิงที่ไม่มีเรื่องราคะใดเข้ามาเกี่ยวข้อง
แต่แวนไม่ได้หื่นขนาดคิดเรื่องราคะตอนนี้
หมายถึง  แค่คบกันอย่างบริสุทธิ์ใจ  แบบเพื่อนกันจริงๆ น่ะ