# C 0 M E - I N T 0 - M Y - W 0 R L D ! #

...ตอนนี้แวนมี 429 เมลที่ยังไม่ได้เช็คค่ะคุณผู้อ่าน

ไม่ใช่ว่าดองในไห  ไม่เช็คเลยนะ 
เช็คบ้าง  2-3 เมล  แล้วแต่อารมณ์
ถ้าชื่ออีเมลมันสะดุดตาพอ
เรื่องจะ FW เมลให้ใครจึงนับว่ายาก
นอกจากมันจะเจ๋งจริงๆ / เมลช่วยๆ กันหน่อย
(และจะบอกว่า  ยิ่งไอ้เมลที่  "หากไม่ส่งต่อ  คุณจะตายในสามวันเจ็ดวัน" เนี่ยนะ
ขอทีเหอะ!  ถ้าแวนจะเด๊ดสะมอเล่เพราะไอ้เมลงี่เง่านี้ล่ะก็
ก็ให้มันระบุลงไปในใบมรณะบัตรไปเลยว่า "ตายเพราะไม่ส่งเมลแช่งคนอื่น"
แต่รับรองว่าแวนแช่งไอ้คนส่งมากลับไปแน่นอน...แหม  ด้วยรักและห่วงใย!)

แต่ถึงจะดองเปรี้ยวไว้ในหม้อและถ่วงไว้ก้นแม่น้ำขนาดนั้น
(นี่มันเมลหรือวิญญาณแม่นาค?)
ก็ยังไปเจอเมลดีๆ เข้าให้
เป็นเมลที่กี้ (น้องชายแวน) กวักมือมาหา
"เธอ  อยากให้อ่าน"
(พี่น้องคู่นี้เป็นบ้านที่น้องเรียกพี่/พี่เรียกน้องว่าเธอ
และเรียกตัวเองว่าฉันนะจ๊ะ  อย่าแปลกใจ )
แวนอ่านแล้ว
"ส่งมาให้ฉันด้วย"

และเนื่องจากมันดีมาก  ดีเกินไปกว่าที่จะเป็นมัมมี่แห้งกรอบไปในเมลบ็อกซ์ของแวน
เพื่อรอฝรั่งผัวเมียผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เผลอไปอ่านคัมภีร์ปลุกให้ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง (ฮาาาาา)
จึงอยากเผยแพร่ต่อแฟนๆ หนังเหนียว  เอ๊ย  เหนียวแน่นของบล็อกนี้
รวมถึงคนที่ยังไม่เคยอ่าน (ถ้าเคยอ่านก็ขออภัย  แต่จะอ่านอีกก็ได้  ไม่ว่า )
ได้อ่านกัน
เอาล่ะ  วันนี้ขี้เกียจเวิ่นเว้อ  ไปดูเลยดีกว่า

ฮ่าๆ แอบห้อยท้ายลูกโซ๋ (ตามต้นฉบับ)
แต่แวนก็ไม่ได้แช่งใครนะ  อิอิ

พอดีเมื่ออาทิตย์ก่อนมีเรื่องให้เครียดนิดหน่อย
เลยทำให้นึกถึงเมลเรื่องนี้ขึ้นมาด้วย
เรื่องนี้คล้ายๆ กับสิ่งที่แวนคิดตอนนั้นเลย
คือ
"เหตุการณ์เดียวกัน  แต่เราจะหัวเราะหรือร้องไห้?
จะนั่งจมทุกข์หรือจะหาทางแก้ไข?"

ชีวิตคนเรามันสั้นนะ
...หรือถ้าจะยาว  คุณก็ไม่รู้หรอก
แวนมองว่า  การนั่งอมทุกข์นานๆ เป็นเรื่อง "เสียเวลา"
...สุดๆ
คือแวนยังไม่สามารถไม่เครียดกับเรื่องใดๆ
ยังไม่เก่งขนาดคุณเจอร์รี่เขา
จริงๆ มองในแง่ดีความเครียดก็ดีเหมือนกัน
เป็นแรงผลักดันให้เราทำอะไรดีๆ ให้กับตัวเองหลังจากนั้น
(เห็นมะ?  แง่บวกของเรื่องเลวร้าย )
นั่นแหละ  อย่างที่เมลนี้เขาบอก
มันก็ขึ้นอยู่กับทัศนคติเรา

อันที่จริงมันทางแก้ของใครของมันอ่ะนะ
แต่เวลาหงุดหงิดอารมณ์ไม่ดี  แวนชอบออกไปข้างนอก
ดูผู้คน (ที่รู้/ไม่รู้จัก) ว่าเขายังมีชีวิตปกติกันยังไง
แล้วจะรู้ว่า  เออ  มีแต่ฉันที่บ้ามาคุอยู่คนเดียวล่ะว้า...
โลกมันก็เหมือนเดิม  ทุกวัน
แตเราคนเดียวที่แหละที่มองมันสีชา  หม่นลงไป
เก็บไว้ในความทรงจำได้
แต่ให้มันสอนเรา  จะได้ไม่ต้องโง่เง่าซ้ำสอง
ดีกว่าที่จะให้มันเหม็นบูดเน่า  เป็นของเสียอยู่ในใจ
จับมาทำไวน์  หรือโยเกิร์ตมันซะเลย!

ใครอาจจะมองว่าแวนมองโลกในแง่ดีไปหน่อย
"เธอยังรู้จักโลกใบนี้น้อยไป  แวนเอ๋ยยยย"
แต่แวนก็ไม่รู้จะมองมันในแง่ร้ายกว่าที่เป็นนี้ทำพรื่อ? (สำเนียงทองแดง 555+)
อืม...แต่ขอแย้งว่า  แวนอาจจะมองโลก ในแง่ดี
แต่มอง คน ในแง่ที่ขัดกับโลกมากมาย
ก็ไม่ถึงขนาดที่แวนจะหวังว่า  เมลนี้จะไปเปลี่ยนชีวิตคุณหรอกนะคะ
แต่ก็หวังว่าอย่างน้อย  ก็ทำให้คุณรู้สึกดีกับชีวิตนี้บ้างล่ะนะ

# # # # # # # # # # # # # # #

 Alicia Keys - Diary

คนอื่นอาจจะคุ้นกับเพลง
A Woman's Worth, If I Ain't Got You หรือ No One
ของ Alicia Keys มากกว่าเพลงนี้
แต่นี่เป็นเพลงโปรดของแวนเลยล่ะ
เป็นเพลงที่อยากแปลมานานแล้ว
อย่างที่เคยพูดในเอ็นทรี่ย์ Tag Music Shuffle อันน่าละอายของแวน
ว่าเพลงนี้เป็นเพลงที่แวนคิดว่าโรแมนติกมากกกกกกกกกกก
บอกตรงๆ ว่า
เวลาฟังเพลงนี้แวนจะนึกถึงภาพบรรยากาศฝนตกหนักๆ
ไม่เหมาะกับการออกไปที่อื่นใดนอกจากอยู่บ้าน
(ซึ่งมันกำลังกระหน่ำอยู่ขณะพิมพ์นี้)
นึกถึงการแกร่วอยู่บนโซฟากับ...คนๆ นั้น
หนุนตักเรา
"วันนี้เป็นยังไงบ้าง?" แวนถาม
"ไม่ค่อยดีเลย  ก็วันนี้น่ะ..." แล้วก็ว่าไป
หลังจากเล่าแล้ว  เขาก็รู้สึกดีขึ้น
อรั๊งงงงงงงงง
(โห  เกิดจินตนาการปานนั้นเลยวุ้ย!
เอาน่า  ซ้อมๆ ไปก่อน  เผื่อมีจะได้ทำตัวถูกไง  ฮ่าๆๆ)

และก็ให้เพื่อนด้วย  ในเอ็นทรี่ย์ที่แล้ว
แต่ไม่ไปบังคับขู่เข็ญ  กระชากคอเสื้อมัน 
"แกต้องเล่านะ  เพราะฉันเป็นเพื่อนแก!"
แต่จะเป็นแบบ
"เฮ้ย!  เล่าให้เค้าฟังได้นะเว้ย!"
แบบนั้นมากว่า

ทั้งดนตรีที่ชิลๆ สบายๆ
และทั้งเนื้อหาที่ง่ายๆ แต่กลับฟังแล้วอบอุ่นใจดี
จะกับใครก็ช่าง
แต่มันก็คงดีที่เราจะมีใครที่สามารถเล่าทุกอย่างให้ฟังได้
โดยที่เล่าแล้วเราไม่รู้สึกว่าเราเป็นไอ้งั่งยกกำลังสอง
(แม้มันอาจจะจริง / สิ่งที่เราทำลงไปคำว่าปัญญาอ่อนอาจจะยังน้อยก็เถอะ
: ฉันไม่ได้เล่าเพราะอยากโดนด่าซ้ำ  เพราะเหงาหูนะโว้ย )
อืม...ที่จริงตอนนี้ก็มีอยู่บ้างนะ
แต่เป็นผู้หญิงหมดเลยเนี่ยสิ...

อยากเปลี่ยนบรรยากาศมั่งเว้ย!!!
(ดูนี้ดมากเลยเนอะ    เหมือนแวนจะไม่เข็ดนะเนี่ยนะ)

 Alicia Keys - Diary (Intrumental) 
อันนี้เป็นของแถม (เวอร์ชั่นบรรเลง)
ที่แวนเกือบเอามาใส่ให้เป็นเพลงเล่นในเอ็นทรี่ย์นีแทนอันบนแล้ว
เพราะไปอีกแบบนะ

 คำแปล
Alicia Keys - Diary

.  อยากเปลี่ยนธีมบล็อก!!!  หลังจากเหลืองมา 2 ปีโดยประมาณ
(อรั๊งงง  เราไม่ได้หมายถึงเราหัวเอียงทางการเมืองด้านไหนนะคะคุณ!)
แบบเปลี่ยนเลย์เอาท์ใหม่ไปเลยน่ะ
แต่พอหลังจากไดรฟ์ C หายไปกับดอกไม้  สายลม  แสงแดด
หมดกำลังใจเลย
(รูปเป็นพันๆ ของฉัน )
เฮ้ออออออ....
แต่ก็แอบสงสัยนิดๆ ว่า  ถ้าแวนเกิดเปลี่ยนธีมบล็อกที่เหลืองแรดมาเกือบสองปีนี้
เป็นสีชมพู  สีเขียว
จะจำบล็อกแวนกันได้มั้ยเนี่ย?? 555+
(เจ้าของมันยังอาลัยเลยง่ะ)

. เห็นได้ชัดว่าบล็อกนี้ไม่เคยอัพอะไรสั้นๆ

. สาดน้ำเรากันหน่อยดิ่  อยากให้บล็อกแฉะๆ อ้ะ! (ทำไมไม่ค่อยสาดกันเลย  เราม่กลัวน้ำหรอก  รถฉีดวัคซีนผ่าหนหน้าบ้านทุกวัน! ฮ่าๆๆ)