Nov 18, 2006

[นี่เป็นเวอร์ชั่นเขียนใหม่ นั่งนึกใหม่ หลังจากที่เขียน ตกแต่ง กดอัพเรียบร้อยแล้วมันขึ้นว่า "NOT LOGIN" : แพงพวยเอ๊ย !]

กลับมาพร้อมกับภาคภาษาไทย ! 5555+ ก่อนอื่นขอพูดถึงเรื่องเมื่อวานก่อนเลย เป็นเรื่องระหว่าง ผู้หญิง เงิน และ การช็อปปิ้ง 555+ เมื่อวานไปเหมาต่างหูมา 4 คู่ ที่โลตัสแถวบ้าน พ่อจะไปด้วยบอกพ่อว่า "ไม่เอา ไปเองดีกว่า" และ "ถ้าจะไปด้วยแยกกันเดินนะ แล้วก็ไม่กลับพร้อมกันด้วย" ..ลูกยอดเยี่ยมแห่งปี แต่ที่จริงไปซื้อของทำงานด้วยนะ ได้ยาทาเล็บสีแดงชาดมาขวดกับน้ำยาล้างเล็บ เออ..ที่จริงลืมซื้อผ้ามาทำซองมือถือวิชางานบ้านนะเนี่ย แล้วก็อุปกรณ์มาทำศิลปะอีก แล้วก็ถือโอกาสช็อปฯต่อซะเลย เอิ๊กๆๆ

กีฬาสีโรงเรียนก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้ว สีฟ้าของเรานี่ช่างพจม้าน~พจมาน โดนกลั่นแกล้ง(ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้น) จากหญิงเล็กและหม่อมแม่อย่าง... (ไม่ประสงค์ออกนาม แต่คนทำย่อมรู้อยู่แก่ใจ) กีฬาสีเป็นกีฬาเพื่อความสามัคคี แต่ทำไมเล่นสกปรกแบบนี้ ถ้ายังทำอยู่ก็ขอให้หยุดซะเถอะนะ จะอโหสิไม่ถือโทษให้ก็ได้ ขอบจาย

เมื่อวันพุธได้เจออ.โรจนา เจอกับ'จารย์ทีไปไม่เคยได้คุยแป๊บเดียวเลย แต่โดยส่วนตัวแล้วแวนชอบทัศนคติของอาจารย์นะ อาจารย์พูดถึงเรื่องความสามรถของการปกครองของพระมหากษัตริย์ในกรุงรัตนโกสินทร์ ฟังแล้วทึ่งในความสามารถในการปกครองของสมเด็จปู่ร.5 มาก (: หนูเรียกถูกแล้วนะคะอาจารย์ อิอิ ^^) และก็พูดโยงมาถึงว่าความสำเร็จต่างๆ ของผู้ชายเบื้องหลังนั้นมาจากผู้หญิงแทบทั้งนั้น แล้วยกตัวอย่างอาจารย์ 2-3 คนที่ลูกได้ดีเพราะ "แม่" ฟังแล้วก็จินตนาการไปว่า เฮ้อ เราจะทำได้อย่างนั้นบ้างมั้ยน้าาาา หรือว่าลูกจะล่มจมเพราะแวนนี่แหละก็ไม่รู้ ..แต่เหนือสิ่งอื่นใด ก่อนอื่นต้องหาพ่อให้กับลุกในท้องนี้ให้ได้ก่อน เอ๊ย มะช้ายยยย..เอาตัวเองให้รอดก่อนเห๊อะ แวนเอ๊ย !

สัปดาห์นี้เป็นจุดเริ่มต้นของการบอกว่า"กีฬาสีใกล้เข้ามาแล้วนะเพื่อนๆ" กิจกรรมและการเรียนบางทีมันก็แยกยาก แบ่งเวลายาก นี่เป็นบททดสอบที่ยากยิ่งกว่าขอสอบของอ.ประภาพรซะอีก ! บางคนจากที่เคยเรียนเก่งมาอยู่ดีๆ พอกิจกรรมมาปุ๊บ การเรียนก็ตกลงปั๊บ แวนเคยมีประสบการณ์เรื่องดีมาแล้ว และ "I won't do the same mistake for the second tome" คือจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์โง่ๆ แย่ๆ เกิดขึ้นซ้ำสองอีก บอกได้คำเดียวว่า "เข็ด"

เอ้อ..อะไรอีกดีล่ะ ที่จริง วันนี้มันควรจะเป็นเวลาที่แวนจะต้องนั่งเปิด google หรือ yahoo.fr นั่งทำงานกลุ่มอยู่นะเนี่ย แต่ไอ้แตง..มันหาย la tête ไปไหนวะ? จะไม่มาความคิดที่จะโทรมาบอกกันซักนิดมีอยูในหัวบ้างมั้ย! รู้สึกว่าแวนจะพูดถึงอะไรทำนองนี้เป็นครั้งที่สองแล้วใช่มั้ย..แต่นี่เพิ่งเป็นครั้งที่สองที่แวนอัพบล็อกเองนะ ที่จริงแวนไม่ใช่คนที่ตรงเวลาหรืออะไรหรอกนะ แต่พอพูดถึงเรื่องนี้ทีไปแวนก็ปรอทแตกทุกที ไม่แคร์ความรู้สึกกันบ้างเลย สงสัยจะต้องระเบิดใส่ซักทีมั้ง จะได้รู้ตัวซะมั่งว่าตัวเองทำอะไร

คงเห็นกันแล้วใช่มั้ยว่าผู้หญิงเจ้าของบล็อคคนนี้เลือดร้อนและปากจัดแค่ไหน ก็อย่างที่บอกที่ title ของบล็อกนี้นั่นแหละ COME INTO MY WORLD คุณก็เลยจะได้เห็นทั้งด้านสว่างและด้านมืดตึ๊ดตื๋อของผู้หญิงคนนี้ เอาเหอะ พูดไปก็โมโห ขี้บ่นเป็นยายแก่แร้งทึ้งที่ Get old at 16 !

# # # # # # # # # # # # # # #

ช่องบ่น :

"When you & I get close. I can feel something wrong inside me.

Myself seem to lose control. I feel so unwell.

If I only wanttofeel --well without un---,

I should be away from you, shouldn't I?"

"เมื่อฉันและคุณได้ใกล้ ฉันรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งผิดปกติในตัวฉัน

ฉันเหมือนควบคุมตัวเองไม่ได้ รู้สึกเหมือนไม่สบาย

ถ้าฉันอยากเพียงรู้สึกแค่ สบาย เฉยๆ โดยไม่มี ไม่ นำหน้า

ฉันควรจะห่างๆ คุณไว้..ใช่ไหม?"

# # # # # # # # # # # # # #

~ We'll fast forward to a few years later
And no one knows except the both of us ~